اندر احوالات دردهای نوروپاتیک (سوزش) ۲ …

همانطور که گفتم ، درمان روتین برای تسکین سوزش یا همان دردهای نوروپاتیک یک سری داروهای ضد صرع است که ظاهرا دردهای نوروپاتیک را هم تسکین می دهند .( ما که تسکینی ، ولو یک ابسیلون ، ندیدیم )
اکنون تمام اقداماتی که من خودم بشخصه برای تسکین سوزش انجام داده ام ، گرچه بی اثر بودند ، بیان می کنم.
۱ – داروهای ضد صرع از جمله کاربامازپین ، گاباپنتین ۱۰۰ و ۵۰۰ میلی و …
این دارو ها نه تنها سوزشم را تسکین نداد ، بلکه باعث افزایش ان هم شد.این دارو ها بر روی کبد و کلیه تاثیر سوء دارند و امکان تشکیل سنگ کلیه ، صفرا یا مثانه را افزایش می دهند.و همین طور باعث یبوست شدید ( فوق شدید ) می شوند.و همچنین باعث تشدید فوق العاده ی حالت اتونومیک دیس رفلکسی ( توضیح این عارضه یک پست جداگانه می طلبد ) می شوند.
من با مصرف این دارو ها دچار سنگ صفرا شدم.البته سنگریزه.همچنین تشدید حالت های اتونوم و یبوست.و البته افزایش فوق تصور سوزش.
۲ – داروهای ضد حساسیت از جمله زادیتن ، بتامتازون و یک سری ژل و پماد و …
۳ – داروهای بی حسی ، بیهوشی و مخدر مثل لیدوکائین بصورت تزریق وریدی- ترامادول بصورت قرص خوراکی – کتامین یک داروی تزریقی برای بیهوشی که من بصورت خوراکی مصرف کردم.
این دارو ها هم نه تنها بی اثر بودند بلکه اثر معکوس هم داشتند و باعث افزایش سوزش می شدند.
۴ – استفاده از داروهای گیاهی که صد در صد مساوی است با افزایش سوزش.
۵ – طب سوزنی را هم بار ها تجربه کردم.بر روی سوزشم بی اثر بود ولی در برخی موارد دیگر همچون اسپاسم تا حدی موثر است.بعد ها یک پست را به طب سوزنی اختصاص خواهم داد.
۶ – آب درمانی ، که من به دلیل تنفس از طریق لوله ی تراکستومی نمی توانستم از این روش استفاده کنم ولی بدون شک اطمینان دارم که روش موثری است.البته برای تسکین نسبی و موقتی ، نه درمان یا تسکین فوق العاده.
۷ – همیوپاتی : نمی دانم آیا این طب مکمل را که به تازگی باب شده است می شناسید یا نه.روش درمانی کاملا بدون ضرری است.من بارها امتحانش کردم.برای سوزش که بی تاثیر بود و در مورد سایر عوارض بیماریم هم تاثیر چندانی نداشت ولی برای بیماری هایی که چندان پیچیده نیستند می تواند موثر باشد.واقعا یک علم است و توجیه منطقی دارد.داروهایش هم مثل آب بی بو ، بی رنگ و بدون طعم هستند و همان قدر هم بی ضرر.و یا قرص های ریز و سفید رنگ شیرین مزه ای هستند.
به گمانم برای مشکلات پوستی و افسردگی و از این دست ، در دراز مدت نتیجه ی مطلوبی داشته باشد.
به نظر من طب سوزنی و آب درمانی قابل قبول ترین و کارامدترین نوع طب مکمل هستند.
۸ – انرژی درمانی ، رِیکی و بطور کلی روش های فرادرمانی :
چه بگویم که نگفتنم بِه !
منکر فرادرمانی نیستم بلکه معتقد به امکان وجود آن هستم ، ولی متاسفانه بازار پر رونقی را ایجاد کرده برای شارلاتان های از انسانیت به دور…
و نتیجه اش تنها زخم روی زخم زدن است…
شاید بعد ها از تجربیاتم ( حماقت هایم ) در این باره بگویم.
پزشکان در مورد بیمارانی مثل من که بشدت در برابر دارو مقاوم هستند معمولا دو پیشنهاد می کنند.
یکی قطع عصب حسی است که به گمانم مضحک ترین پیشنهادی است که می توان به یک بیمار داد.انگار به بیماری که از درد زانو رنج می برد بگویند بیا پایت را قطع کنیم تا دیگر زانویی وجود نداشته باشد که درد بکند…هر چند یک بیمار مستأصل حاضر است هر کاری بکند برای تسکین چنین سوزشی…تنها دلیلی که مانع از تصمیم به انجام این حماقت از طرف من شد این استدلال بود که اغلب بیماران قطع عضو ، دچار سندرم پای خیالی می شوند.بدین صورت که در عضوی که وجود خارجی ندارد و هیچ ارتباط عصبی میان مغز و اندام نیست ، بیمار احساس درد یا خارش می کند.و این استدلال به من ثابت کرد که قطع عصب حسی نمی تواند صد در صد تضمین کننده و به معنای از بین رفتن سوزش و دردهای نوروپاتیک باشد.
دومین پیشنهاد کاشت پمپ مرفین است.بدین صورت که با کارگذاشتن یک سوند در بدن ، مرفین را به تناوب و برای همیشه مستقیما در کانال نخاعی آزاد می کنند.ظاهرا این روش موثر است ولی به مرور زمان بدن به مرفین عادت کرده و مجبور می شوند دُز دارو را افزایش دهند تا جایی که دارو کاملا بی اثر می شود .( حالا خر بیاورید و باقالی بار کنید )
و تنها دلیلی که من را از انجام این کار منصرف کرد ، در شرایطی که حاضر بودم برای رفع سوزش حتی زنده زنده مرا در چرخ گوشت بیندازند ، این بود که بدن به دارو عادت می کرد و بی اثر می شد.
بعد از همه ی این دوندگی ها و دست و پا زدن ها در اخر به این نتیجه رسیدم که تنها ، تنها ، تاکید می کنم تنها راه تسکین سوزش در بیماران مقاوم به داروهای روتین ، انحراف فکر با سرگرم کردن و مشغول نگاه داشتن ذهن و توجهِ بیمار است.
البته بیمارانی که دارو بر روی ان ها موثر است هم همان بهتر که با سوزش بسازند و دارو مصرف نکنند زیرا این دارو ها عوارض جانبی زیادی دارند و در طولانی مدت مشکلات کبدی ، کلیوی و غیره را بوجود می اورند.و همین طور این که کم کم بدن بیمار به دارو عادت کرده و مجبور می شوند دُز دارو و تعداد دفعات مصرف را افزایش دهند.
تمام داروهایی که مصرف کردم ، تمام کارهایی که برای تسکین این زجر بی وقفه انجام دادم تنها نتیجه اش افزایش و شدت یافتن سوزشم بود.
و تسکین نیافتم ، و آرامش نیافتم مگر وقتی که خود را متقاعد کردم که راهی به جز تحمل و مشغولیت ذهنی نیست.
در نتیجه…
نسخه ی امروز من برای سوزش :
۱ – مشغولیت ذهنی و انحراف فکر :
از طریق پرداختن به فعالیت های ذهنی و جسمی که بیمار قادر به انجامشان است.در مورد من این فعالیت ها شامل مطالعه ی شعر و داستان ، درس خواندن ، نوشتن ، روابط مجازی و وبلاگ نویسی است.
۲ – استحمام :
حمام من بر روی تخت انجام می گیرد و زمان زیادی برای این کار صرف می شود.حمام کلی ام که هفته ای یک بار است ۴ تا ۵/۴ ساعت بطول می انجامد. یک بار هم وسط هفته حمام ساده تری دارم که ۵/۱ تا ۲ ساعت زمان می برد.حمامم روش خاصی دارد و از آب روان خبری نیست…ولی واقعا تمییز می شوم…اگر حمام کردن برای شما ساده تر است ، هر چه بیشتر حمام کنید بخصوص اگر با آب روان و پر فشار باشد سوزش کمی تقلیل می یابد.
۳ – کنترل تغذیه :
بعضی غذاها بخصوص فست فودها و محصولات کارخانه ای مثل کنسرو یا چیپس ، چاشنی های تند مثل فلفل و کچاپ ، سبزیجات و میوه هایی که به ان ها حساسیت دارید مثلا در مورد من گوجه فرنگی ، خربزه ، موز …، حبوبات نفاخ و کلا هر ماده ی غذایی و حتی نوشیدنی که تجربه به شما ثابت کرده است که سوزشتان را افزایش می دهد مصرف نکنید…واقعا مصرف نکنید!
تجربه ی شخصی من این است که شیرینی جات نیز بشدت سوزش را تحریک می کنند.
۴ – جلوگیری از یبوست .
۵ – خواب کافی .
۶ – جابه جایی : اگر بیش از چند ساعت در یک حالت ( پوزیشن ) بمانید ، سوزش طغیان می کند.از ان جایی که ضایعه نخاعی گردنی هستید و قادر نیستید حتی ابسیلونی خودتان را جا به جا کنید ، از کسی بخواهید که جابه جایتان کند.
هر چند بعد از چند ساعت سکون ، بخصوص بعد از خواب شب در اول صبح ، جا به جا کردنتان مثل بیرون کشیدن جگر از حلقتان است ولی تحمل کنید و مطمئن باشید که با کمی جا به جایی و از حالت درازکش به نشسته در امدن تا میزانی سوزش تقلیل خواهد یافت.
و در نهایت باز هم مشغولیت ذهنی و انحراف فکر…
ادامه در پست بعد …
پیوست : مادر سپید عزیز تصمیم به انجام کار بزرگ و تحسین برانگیزی برای کمک به تحصیل نابینایان گرفته اند که یاری انسان های مقید و دلسوز را می طلبد.در نتیجه پیشنهاد همکاری ای را در وبلاگ شان قرار داده اند.برای توضیحات کامل و ارتباط با ایشان به لینک زیر مراجعه کنید.
لطفا کلیک کنید.
این اطلاع رسانی تا زمانی که مادر سپید عزیز اشخاص مناسب برای این کار را بیابند ، در این وبلاگ ادامه خواهد داشت.
به امید تحقق و موفقیت این حرکت انسانی…
:regular