اندر احوالات دردهای نوروپاتیک (سوزش) ۱ …

حرف اول :
سوزش یکی از عوارض ضایعات نخاعی و اصلی ترین دغدغه ی من است که حدود یک ماه بعد از ایجاد ضایعه در من بوجود امد.
سوزش تمام جنبه های زندگی مرا تحت کنترل خود در اورده است و بقدری من و زندگی ام را تحت تاثیر قرار داده که اصل بیماری ام را از یاد برده ام و شبانه روزم حول محور سوزش می چرخد.
با این که از اعماق وجود آرزو می کنم که هیچ بنی بشری ، هیچ گاه ، دچار این عارضه نشود و هم اکنون نیز به غیر از من کسی دچار آن نباشد ولی از آنجایی که خود من تا کاملا این عارضه را نشناختم ، آرام نگرفتم و برای تسکین این زجر جسمی تا کجاها ، ناکجا ها ، که نرفتم در نتیجه بر خود واجب می دانم که هر آنچه را که در این باره می دانم مکتوب کنم.برای هم مشکلانی که آرزو دارم وجود خارجی نداشته باشند.
اگر از جزئیات مصائب حاصل از سوزش در خودم می گویم تنها به این دلیل است که می دانم اگر هم مشکلی وجود داشته باشد نیاز روحی و عاطفی شدیدی خواهد داشت به این جزئیات همدردانه…همانطور که من روزی این نیاز را داشتم ولی همدردی نبود که با تشابهات زجراورش تسکینم دهد و من به تنهایی تمام زجر ها را قورت دادم و سرانجام هضم اش کردم و سوگند خوردم برای کمک به هم مشکلان دیگر حداقل با نوشتن مصائبم ، به ان ها بفهمانم که تنها نیستند ، که فقط ان ها نیستند و با این فکر حداقل از لحاظ روانی تسکین بیابند.
به گمانم معرفی و توضیح این عارضه بیش از یکی دو پست به طول بیانجامد …
سوزش چیست ؟
بعد از ایجاد ضایعه در نخاع و بعد از طی شدن دوران شوک نخاعی ، به دلیل این که رابطه ی مغز و نخاع قطع شده است ، نرون های نخاعی بیش از حد حساس شده و تحریک پذیر می شوند و یک سری احساسات غیر عادی از جمله سوزش ، گز گز ، سوزن سوزن شدن ، خارش و در بعضی بیماران درد را بوجود می اورند.
به این حالت می گویند دردهای نوروپاتیک که در سه نوع مختلف بروز می کند.انواع آن را می توانید در لینک زیر بخوانید.
لطفا کلیک کنید
سوزش در من از نوع دیزستتیک است…سنترال دیزستتیک پِین( central dysesthetic pain )
البته علاوه بر اصطلاح دردهای نوروپاتیک ، این عارضه را به من پارِستزی هم معرفی کرده اند.حالا کدام یک از این دو اصطلاح درست است نمی دانم ولی هر دو تقریبا تعریف مشابهی دارند.هر دو مربوط به اعصاب هستند و هر دو سوزش و گزگز ایجاد می کنند.
این سوزش به این صورت است که زیر سطح ضایعه ی نخاع ، تمام اندام ها و بخش هایی که حس لمس و درد را از دست داده اند ، همیشه و هر لحظه در حال سوزش هستند.
سوزشی نه مانند سوزش زخم بلکه مانند سوختن با آتش.در واقع اگر از مهره های گردن دچار ضایعه ی نخاع باشید همیشه از گردن به پایین در جهنمی زمینی در حال سوختن هستید و به خود می پیچید.
البته شدت سوزش متغیر است و کم و زیاد می شود.ولی حداقلش ان قدری است که تنها اشک بیمار را در بیاورد و حداکثرش عقل را زایل میکند و بیمار را به خنده می اندازد.
اگر بخواهید حداکثرش را تجربه کنید فقط کافی است که یک سری به آشپزخانه ی منزلتان بزنید.اجاق گاز را روشن کنید.دستتان را از ارتفاع یک متری ، کم کم به شعله نزدیک کنید.آرام آرام دستتان را نزدیک شعله ببرید .کمی جلوتر.جلوتر…سرانجام به یک حدی می رسید که ناخوداگاه دستتان را به عقب می کشید.همان مقدار سوزشی را که در ان یک لحظه احساس کردید ، یک بیماری که دچار سوزش است روزها و گاهی ماه ها تحمل می کند بدون انکه بتواند مثل شما که دست خودتان را از ادامه ی سوختن نجات دادید ، خودش را خلاصی بخشد و یا حداقل کمی تسکینش دهد.
پس برای سوزش ” جهنم زمینی ” کاملا تعبیر مناسبی است…
البته تا ان جا که من می دانم سوزش در بیماران ضایعه نخاعی از مهره های کمر و پشت ( پارا پلژیک ) بوجود نمی اید.ظاهرا این بیماران دچار درد می شوند.
و در بیماران ضایعه نخاع گردنی ( کوادری پلژیک یا فلج ۴ اندام ) هم سوزش شدت ها و درجات متفاوتی دارد و در میان تمام بیماران نخاعی گردنی که من می شناسم ، خدارا شکر هیچ کس به شدت من دچار سوزش نیست و اکثرا سوزش ندارند.
به نظر من دلیل این که سوزش در من بی نهایت شدید است این باشد که بعد از ایجاد ضایعه در نخاع ، هیچ جراحی بر روی من صورت نگرفت.معمولا بیماران نخاعی را که دچار جابه جایی مهره های ستون فقرات هستند بعد از نصب تراکشن ( کشش ) جراحی می کنند تا مهره های جا به جا شده را در جای اصلی قرار داده ، فیکس ( ثابت ) کنند تا فشار از روی نخاع برداشته شود و مهره ها هم صاف و در محل اصلی و طبیعی خود جوش بخورند.
ولی مهره های جا به جا شده ی گردن من بدون جراحی و فقط تحت تراکشن ، ان هم تراکشنی که یک بار از سمت چپ جمجمه ام جدا شد و دوباره پیچش کردند ، الله بختکی جوش خرده است.
به نظر من که مهره های گردنم صاف جوش نخورده و نخاعم تحت فشار است. محدودیت گردنم هنگام خم کردن و چرخاندن سر به سمت چپ هم شاهد این مدعاست.ولی در طی چندین MRI برای مشخص شدن این که ایا نخاعم تحت فشار است یا نه ، هنوز هیچ کس جواب قطعی نداده است.ظاهرا تشخیص پیچیده و بغرنجی است…
من نمی دانم چرا هرگاه با پزشکی در مورد سوزش و احتمال تحت فشار بودن نخاعم صحبت می کنم همگی طفره می روند و جواب روشنی نمی دهند؟؟؟
باری …
درمان روتین برای تسکین سوزش یا همان دردهای نوروپاتیک یک سری داروهای ضد صرع است که ظاهرا دردهای نوروپاتیک را هم تسکین می دهند .( ما که تسکینی ، ولو یک ابسیلون ، ندیدیم )
ادامه در پست بعد …
پیوست : مادر سپید عزیز تصمیم به انجام کار بزرگ و تحسین برانگیزی برای کمک به تحصیل نابینایان گرفته اند که یاری انسان های مقید و دلسوز را می طلبد.در نتیجه پیشنهاد همکاری ای را در وبلاگ شان قرار داده اند.برای توضیحات کامل و ارتباط با ایشان به لینک زیر مراجعه کنید.
لطفا کلیک کنید.
این اطلاع رسانی تا زمانی که مادر سپید عزیز اشخاص مناسب برای این کار را بیابند ، در این وبلاگ ادامه خواهد داشت.
به امید تحقق و موفقیت این حرکت انسانی…
:regular