یک بار در یک جا گفتم،
کلمات ابزار دل هستند، که زبان به کمک عقل به سرقت می برد.
ولی گاهی می فهمم که دل، در اعماق پستوی ناب ترین احساسات، واژگانی را پاسبانی می کند که هیچ گاه زبان نخواهد توانست آن ها را به چنگ بیاورد. برای همین است که انسان ها در بیان عمیق ترین احساسات شان عاجزند. می دانند واژه ای هست، ولی بر زبان نمی آید. و این چقدر زیباست…
آهنگی فوق العاده زیبا از محمد نوری،






186 پاسخ به گنجینه ی پنهان …