همراه شو رفیق (۴)

«این دیو را گُجسته تر از این،

هرگز ندیده ام»

هـ – الف

در این گزارش می توانیم صریحاً بگوییم، هرقدر ما، موهومات دروغینی را که مورد استناد هیأت های انتظامی سازمان نظام پزشکی جمهوری اسلامی ایران قرار گرفته است زودتر از خود دورکنیم و هرقدر با پشتکار بیشتری به واقعیت کمک کنیم تا فوراً در همه جا، تحریف­ها، و خلط­ها و عبارت پردازی­های تهی و خالی کارشناسان را، خیراندیشانه در مرئی و منظر ما قرار دهد همانقدر نیز برای ما آسان­تر خواهد بود که تکالیف خود را در برابر بیانات ساده­ لوحانه آنان بهتر و بیشتر تشخیص داده و با کمال وضوح و دقت و صراحت، واقعیت را در نقطه­ ی مقابل پندارهای بیمارگونه­ ی آنان قرار دهیم. تلاش در راه حصول به این امر ضرورتاً ما را وادار می­نماید که بار دیگر به آراء اصداری هیأت­های انتظامی نگاهی بیاندازیم تا عبارت پردازی­های خیراندیشانه ی آنان را در گفتار و ایورتونیسم جبونانه، و خوش خدمتی آنان را در کردار، به موقع گویا و آشکار نماییم. حال به فرازهای دیگری از آراء گسیخته، بزدلانه و وقیحانه­ ی آنان می­پردازیم. ما باید تکرار کنیم که ملاک عمل ما آرایی است که واقعیت را در دو نکته اساسی تحریف نموده و به آن خیانت ورزیده­اند. ۱٫ قصور پزشک معالج ۲٫ ضررها و آسیب­های عدیده مادی و معنوی مستند به فعل طبیب

۱٫ پرسش « انتوباسیون طولانی مدت، چرا؟»

پاسخ هیأت تجدیدنظر استان خراسان رضوی ۸/۳/۸۷: «تنگی تراشه به وجود آمده از عوارض انتوباسیون و هم تراکئوستومی می­تواند باشد»

این موضوع تقریباً باورنکردنی بنظر می­آید. ولی متأسفانه واقعیت دارد که هیأت تجدیدنظر براهین خود را در پاسخ سوال ما، به قدری واضح و آشکار، سفیهانه و غیرمسئولانه خلط نموده است که حتی نمی­فهمند که مطلب بر سر چیست و با ابراز حیرت کودکانه مبنی بر اثر انتوباسیون و تراکئوستومی در تنگی تراشه، بر روی مسأله­ ی قصور پزشک معالج و آسیب­های مستند به فعل وی، به عنوان یک عمل واقعی و حقیقی و زنده سایه می­اندازد. آنهم در موقعی که پرسش­ ما از فرط وضوح و روشنی هیچگونه لاطائلات عجیب و غریب را برنمی­تابد. بدین جهت وظیفه خود می­دانیم که نقطه نظر آنان را بار دیگر و قهراً مورد توجه قرار دهیم تا صحت و سقم و درستی و نادرستی آن را در یک بررسی علمی و تحلیلی برملا نماییم. لذا برای نشان دادن شناسه ارزشمند واقعیت پاسخ ها را به زیر سوال می­­بریم.

الف. انتوباسیون intubation / لوله گذاری/ گذاشتن لوله درون یک مجرای بدن یا یک عضو توخالی نظیر نای، لوله گذاری در اثر ناتوانی دستگاه تنفس از مسیر دهان و حلق از روش­های بسیار قدیمی می­باشد. که در اثر عدم رعایت نکات ایمنی، آسیب­های جبران ناپذیری به حلق و حنجره و طناب­های صوتی وارد می­کند. عارضه مهم و جدی لوله­ گذاری بلند مدت آسیب دیدگی مخاط و تخریب حلقه­ های غضروفی نای و به دنبال آن تشکیل اسکار و تنگ شدن نای است. حداکثر زمان استفاده از این روش بین ۷ تا ۱۰ روز همراه با مراقبت­های ویژه پیشنهاد شده است.

ب. تراکئوستومی tracheostomy/ نای گشایی/ باز کردن منفذی به درون نای از طریق گردن- تراکئوستومی ایجاد یک فضا از طریق حلق یا تراشه است که مسیر تنفس را از دهان و بینی منحرف کرده و از مسیر گردن تأمین می­کند. امروزه با توجه به عوارض لوله­ گذاری داخل دهان و بینی علم طب به این نتیجه رسیده است که باید تراکئوستومی هرچه زودتر انجام شود. قبل از اینکه لوله­ گذاری داخل مجاری هوایی آسیب­های جدی به حلق و حنجره و طناب­های صوتی بیمار وارد آورد.

باید معترضانه گفت که پرسش ما مربوط به زمان طولانی (۴۵ روز) آنتوباسیون بوده است نه تراکئوستومی و کنه مطلب در همین است که آقایان در عقیم گذاردن واقعیت خواسته­ اند، پرده­ ای برای حفاظت همکار خود تشکیل دهند. بارزترین برهان ما کنارهم گذاشتن دو تکنیک متفاوت پزشکی در کنار یکدیگر و استنتاج واحدی از آن است که به صورت نفرت­ انگیزی گریز از این واقعیت است که اهالی پزشکی عملاً در هیأت­های انتظامی، وابستگی­های شغلی را مقدم بر هر امری می­دانند. ولی افسوس که ناآگاهانه شدیدترین ضربات را با نقض مستقیم واقعیت بر کیان و اعتبار جامعه پزشکی وارد می­سازند، و اعتبار آن را متزلزل می­نمایند و این عملاً زیان بزرگی خواهد بود برای آنان.

۲٫ پرسش : «عدم اقدام سریع در جهت تخلیه هماتوم و لامینگتومی، چرا؟»

پاسخ: «با توجه به بروز خطر DVT و احتمالی آمبولی در تاریخ ۷/۲/۸۳ کاملاً علمی و صحیح بوده است»

می دانیم مهمترین هدف از ارزیابی بالینی بیمار مولتی پل تروما مشاهده اولین بررسی تصویری بیمار شامل گرافی ساده ستون فقرات می­باشد. اولین گرافی­هایی که انجام می­شود گرافی رخ و نیمرخ گردن می­باشد که می­تواند اختلال­ های مشکوک را برای ما مشخص نماید. از آنجا که کلیشه Crass – table- X-Ray (2/2/83) حاوی اطلاعات بسیار هشداردهنده مربوط به آسیب­های وارده در ناحیه گردن می­باشد، سوالی را که پیش از هر چیز و بیش از هرچیز مطرح می­کند این است که چرا و به چه دلیل و به استناد کدام تجربه­ ی علمی- عملی پزشک معالج به این کلیشه حتی توجه ننموده است؟ توجه و ارزیابی علمی کلیشه فوق­ الذکر توانایی ما را به خوبی در تشخیص به موقع اختلال تعیین می­کند و به ما فرصت می­دهد که با پاسخ بهتر به اختلال­های موجود، موجبات تخفیف و کنترل آنها را فراهم نماییم.

فقدان توجه و عدم نظارت پزشک معالج وفق اظهارنظر هیأت تجدیدنظر استان خراسان رضوی می­تواند عامل عمده و اصلی صدمه­ ی نخاعی در بیمار باشد. لذا «عدم اجرای MRI به موقع در جهت تخلیه هماتوم و لامینگتومی به علت بروز خطر D-V-T» خودبه خود یک اشکال علمی است.

چراکه بیمار در ۲/۲/۸۳ در بیمارستان بستری شده است و کلیشه X-Ray در همان روز از ناحیه گردن بیمار گرفته شده که بیشترین اطلاعات را در مورد اختلال ناحیه گردنی در اختیار پزشک معالج می­گذارد. لذا قبل از بروز خطر D.V.T و احتمال آمبولی در تاریخ ۷/۲/۸۳ پزشک به طور مناسب می­توانست گردن بیمار را به وسیله یقه گردنی و در موارد مقتضی به وسیله فیکساتورهای مفصلی و تراکشن مورد حمایت قرار دهد. و همان­گونه که آن پروفسور آلمانی در گزارش معاینه بیمار نوشته است «از تصاویر MRI متأسفانه برمی­آید که اگر لامینگتومی C⁵ میشد امکان فلجی نمی­بود. و این خود جای تأسف است که آن زمان این عمل انجام نشده»

پرونده­ های پزشکی بیمار به خوبی به ما گواهی می­دهد که پزشک معالج تا تاریخ ۷/۲/۸۳ از وجود عارضه گردنی در بیمار بی­ اطلاع است. و این یعنی اهمال، فراموشی، بی­ توجهی و بی­ اعتنایی، که خود از مصادیق بارز غفلت و تقصیر و موجب ضمان است. و خسران و زیان
جبران­ ناپذیری را به قدر کفایت برای ما آشکار می­کند. تا اثبات عدالت را بی دریغ از تمام تلخی­ ها فریاد شویم.

با احترام،

هاشم الهی

برای آگاهی از ماوقع و چند و چون ماجرا به لینک های زیر مراجعه کنید:

شرح حال من

ماجراهای من و آقای عدالت

پی نوشت: خواهشمندم که به این پست و پست های آتی لینک بدهید و از دوستانتان نیز بخواهید که در وبلاگ هایشان چنین کنند… ممنون خواهم شد…

متشکرم…