فوق برنامه…

به احسان عزیز و بامحبت و همگان
احسان عزیز و دوستان گرامی
من هدف خود را از وبلاگ نویسی در ابتدای امر بیان کردم.از ابتدا قصد ان را نداشتم که از خود و خاطرات ان حادثه حرفی به میان اورم چرا که همیشه از ، بقول خودم عز و چز کردن و به تصویر کشیدن مصائب خود تنفر داشته ام.ولی برای اینکه بتوانم به مقصود برسم ناگزیر به شرح وقایع شخصی خود شدم تا پیش فرضی ارائه داده باشم.تمام بیم من از ان بود که روزی این طور تصور شود که برای جلب همدردی دیگران و برای ارضاء حس توجه طلبی و رفع کمبودهای خود اقدام به وبلاگ نویسی کرده ام…هر چند که کامنت احسان عزیز چنین قصد و معنایی در بر نداشت ولی مرا بر ان داشت که برای رفع برخی از شبهات احتمالی – که احتمال وجودشان شب و روز چون خوره ای روحم را می جود که نکند قصد و عملم یکی نباشد و گام نخست را به اشتباه برداشته باشم و تصوراتی را در پی داشته باشد که همیشه بیم ان را داشتم – این جا توضیحاتی را بیان کنم.
من امروز نه با حادثه ، نه با بیماری ، نه با پروردگار و نه با هر انچه که در ذهن دارید مشکلی ندارم.من امروز در معنای واقعی کلمه احساس خوشبختی می کنم.احساسی که در دوران سلامتم از ان بی بهره بودم.جالب است بدانید که هیچ وقت نگفتم چرا من؟ … انگیزه ، پویایی ، خوشبختی ، حتی احساس مفید بودن با تمام ناتوانایی های ظاهریم ، این هاست که امروز مرا ساخته اند.
اگر از مشکلات می گویم ، اگر از حادثه و صدمات ، از کوتاهی ها و ظلمات می گویم تنها بدین دلیل است که در نهایت با اشکار ساختن افقی روشن از دل تمام این سیاهی ها به همگان ، به هم دردانی که هم اکنون در ظلمات محبوسند ، نوید صبح را بدهم.مژده ی اینکه شب سرد یلدا هم سرانجام طلوعی خواهد داشت و خورشیدی که گرم خواهد کرد.حرارت خواهد بخشید و خون را در رگ های یخ زده دوباره به جریان خواهد انداخت.
و در مورد هدف دیگرم…اسیب شناسی ICU … ناگزیرم از ذکر خاطرات چرا که خود سند زنده ای هستم که در دادگاه افکار و وجدان باید خود را عرضه کنم تا ادعایم پوچ و نا اگاهانه تعبیر نشود.
خیلی مایلم که برداشت ها را بدانم.بدانم که بازدید کنندگانم تا به امروز برداشتشان چه بوده است.اینکه هدفم را درک کرده اند …نه…اینکه ایا توانسته ام منظور و مقصود خود را به روشنی بیان کنم و یا اینکه در بیراهه ی مرثیه خوانی و جلب همدردی افتاده ام و خود را فریب می دهم؟
بی نهایت ممنون خواهم شد که نظراتتان را از من دریغ نکنید…زیرا هنوز خشت های اول را گذاشته ام و اکنون وقت اصلاح است نه انوقت که به ثریا رسید…برای گذاشتن خشت بعدی محتاج و در انتظار نظرات مهندسی شما هستم.
متشکرم.
:regular